Hoi allemaal!! Het heeft even geduurd, maar hier is die dan! Zaterdagmiddag kwamen de 2 belgen met de mensen van hun nieuwe project. Achieng gaf hen een rondleiding over het terrein. De eigenaresse van dat project heeft een heel groot weeshuis (ong. 350 kinderen) een klein uurtje verderop. Zij is erg gelovig en ging alle kindjes zegenen. In het babyhuisje hebben we een jongetje van 5, Boniface, die een hersenbloeding heeft gehad en daardoor verlamd is. De eigenaresse wilde hem genezen, was ontroerend, was de eerste keer dat we Achieng hebben zien huilen. Net voor het eten kwam er een nieuw meisje, Vera. Zij is ook via Doingood en zat 2,5e maand in Mombasa op een project. Zij blijft hier voor een paar daagjes. ’s Nachts heb ik samen met Hanneke en Juun op de loer gelegen om te zien wie onze nachtelijke bezoekers zijn. Na 3 kwartier stil in het donker te hebben gezeten nog niks gezien haha, erg komisch. Zondag een chilldagje. We zouden eigenlijk om 2uur een paar kindjes van Hope Farm terug naar hun families brengen vanwege de vakantie, maar omdat het zo keihard ging regenen en onweren ging dat helaas niet door. Hope Farm wordt ook gerund door Achieng en ligt vlakbij het terrein van Hope Home. Het is ook een weeshuis, alleen voor de iets oudere kinderen dan Hope Home. Er verblijven 16 kinderen. Maandag begon onze werkweek weer, deze week mag ik Emily helpen bij de keuken! Dit werd even onderbroken, omdat we nu wel 2 kindjes van Hope Farm naar hun familie gingen brengen. Het huisje van hun vader en opa lag helemaal in de middle of nowhere en zag er armoedig uit, een typisch Afrikaans dorpshuisje. ’s Middags kwam er weer een nieuw meisje, Winne, ook via Doingood. Zij reist nu voor 3 maanden in haar eentje door Kenia en Tanzania en blijft hier voor 1 dagje. ’s Middags heb ik in de keuken geleerd ugali te maken. Ugali is een compact maïspapje en kenianen eten dit zowat elke dag. Het maken is erg zwaar, heb echt respect voor de vrouwen hier. Dinsdagochtend hebben we Vera en Winne uitgezwaaid en zijn wij naar het centrum Kadongo gegaan om onze laptops, mobieltjes en camera’s op te laden. We hebben namelijk nog steeds geen stroom! In Kadongo is er een mini ziekenhuisje, daar kregen we een kleine rondleiding. Er was een kleine vrouwen- en mannenkamer, een wachtkamer, een dokterskamertje en een mini laboratorium. ’s Middags weer bij de keuken geholpen. We waren al om half 5 klaar, waardoor Emily al naar huis kon, helemaal blij dat ze was! Als je dat ziet, weet je weer waarvoor je het doet!! Zij moet namelijk nog een uur naar huis lopen, dus is normaal pas heel laat thuis. Zelf heeft zij ook 2 kinderen, die zij dan pas ziet.. Woensdagmiddag hadden de nanny’s een fotograaf gehuurd om met z’n allen op de foto te gaan. Al de nanny’s helemaal opgetut in hetzelfde shirtje, erg leuke foto is het geworden! Donderdag weer geholpen in de keuken, en we waren zelfs al om 4 uur klaar! Daarna met de kleuters guava’s geplukt in de tuin van Hope Home. Vinden ze heerlijk! Voordat we gingen eten had baby Ayoube 40 graden koorts, dus wilden gelijk naar het ziekenhuis gaan. Alleen had Achieng een lekke band, dus ging niet door. Gelukkig had Achieng wel malariapillen en antibiotica in huis. Vrijdag alweer de laatste dag in de keuken. Ben met Emily meegegaan naar de tuin van Achieng, waar ze groenten, fruit en mais verbouwen. Die tuin is echt heel groot, ze hebben zelfs varkens waar ze het vlees van gebruiken. Daarna mocht ik eens laten zien wat ik had geleerd afgelopen week, moest helemaal zelf ugali maken. Alle nanny’s kwamen kijken en proeven en ik was goedgekeurd haha! Toen haalde Emily opeens 2 dode kippen tevoorschijn. Ik was even vergeten dat zij die natuurlijk helemaal met de hand moesten klaarmaken. Ze deden ze eerst in kokend water waardoor ze de vacht er makkelijk vanaf konden plukken, waarna ze hem hebben gesneden en gefrituurd. Natuurlijk moest ik proeven, erg lekker, maar wel raar dat ik hem net nog dood heb gezien! ’s Avonds hebben Juun en ik zelf gekookt: rijst, sukumawiki (groenten, erg lekker) en sojavlees. Pap en mam, ik ga toch lekker voor jullie koken als ik thuis ben!!:) Zaterdagochtend begon ons avontuurlijk weekendtripje. Om 7 uur hadden we afgesproken met onze vriend van de boda boda (motor). Om half 8 was die er nog steeds niet, wij bellen lag die nog te slapen.. hmm weer lekker afrikaans! Toen die om 8 uur er was, naar Kadongo gegaan waarna we de matatu hebben genomen naar Kisumu. Mijn hemel, wat een helse tocht! Een matatu is een busje waar 12 personen in kunnen, maar waar er 25 in werden gepropt! En ze rijden als gekken joh, bizar. We deden het wel voor een goed doel, want zo’n ritje is maar ong. 2 euro. In Kisumu onze inkopen voor het weekend gedaan en vanaf Kisumu weer een matutu genomen naar Chayega, waar we werden opgehaald met de boda boda door de manager van ons guesthouse, die ook onze gids is. Het guesthouse was ontzettend leuk en schattig. Na even bij te zijn gekomen van ons ritje van 6 uur, gingen we op pad met onze gids naar het Kakamega Forest. Dit is het laatst overgebleven regenwoud van Kenia. Helaas heeft het heel de middag geregend, maar ondanks de regen wel m’n ogen uitgekeken! We hebben zelfs aapjes gezien? ‘s Avonds heeft de vrouw van het guesthouse heerlijk voor ons gekookt. Na het eten gelijk ons bedje ingegaan, aangezien we de volgende ochtend om 4 uur er uit moesten voor de sunrise walk! Toen we het guesthouse uitliepen, hoorden we allemaal geschreeuw en gezang. De gids vertelde dat we langs een kerkje liepen waar ze in tongen aan het praten waren, klonk echt eng zo in het donker om 5 uur! Uitgeput op de berg aangekomen, na 2 uur lang te hebben gelopen in het donker, kunnen genieten van de zonsopgang, was erg gaaf! Na de terugweg van 2,5 uur lopen weer met de matatu teruggegaan naar Kisumu. In Kisumu zijn we naar Hippo Point, dat ligt aan het Victoria meer, gegaan. Natuurlijk geen nijlpaarden gezien, maar wel heerlijk van het zonnetje en het uitzicht kunnen genieten. ’s Avonds uiteten geweest in een gezellig restaurantje. Wauw, nog nooit zo erg genoten van eten geloof ik. Heerlijk weer zeg die patatjes, vlees, toetje en cocktails! En dat voor maar 11 euro ? Daarna geslapen in een heel goedkoop hotelletje van 5 euro voor 1 nacht. Dat was ook wel te zien, alles was vies en stonk, maar er was wel een douche met warm (!!) water. Maandagochtend ontbeten in een restaurantje, waarna we weer aan onze terugweg begonnen opweg naar Hope Home. Om 5 uur kwamen we eindelijk aan, gelukkig veilig, maar aardig gebroken! Gister zijn we weer begonnen met onze werkweek. Deze week heb ik de baby’s. Mag ik lekker heel de dag luiertjes verschonen, erg leuk haha. Aankomend weekend staat er weer iets heel leuks op de agenda, jullie horen van me!! Liefs, Marlies Btw. Heel erg bedankt voor al jullie lieve reacties en berichtjes, heel leuk!!