Jambo!!

Sorry dat ik nu pas wat van me laat horen, maar het internet is hier een ramp. We zitten nu met z'n allen op 1 internetstickje.. Waarschijnlijk krijg ik volgende week of die week erna een eigen stickje!

Nou, ik zal jullie mijn vertrek en eerste dagen in Hope Home vertellen.

2 april was het dan zover, rond 6 uur aangekomen op Schiphol, daar Hanneke (andere vrijwilliger, ook in Hope Home) ontmoet. Bleek dat ons vliegtuig overboekt was, dacht echt heb ik weer! Na een leuk en gezellig afscheidscomité naar de gate gegaan en gelukkig was het niet zo'n ramp, we konden gewoon mee!! We vlogen met Kenya Airways en de vlucht duurde 8,5 uur.

Aangekomen op Nairobi Airport was het stikheet binnen, en die kenianen lopen daar gewoon in lange mouwen en truien.. onbegrijpelijk! Toen we eindelijk ons visum en koffers hadden liepen we naar buiten en daar stonden allemaal kenianen die zowat naar ons toe kwamen rennen om ons te helpen met de koffers. Wij dachten oh die zijn aardig, maar brutaal als ze waren vroegen ze om briefgeld. Naja, ook weer van geleerd haha. Toen begon het lange wachten, 7 uur lang.. De vliegrit van Nairobi naar Kisumu was doodseng; echt in zo'n klein vliegtuigje en er stond harde wind dus we vlogen letterlijk heen en weer en op en neer! Eenmaal veilig aangekomen, werden we opgewacht door de 2 andere Nederlandse vrijwilligers Juun en Denise, en de man van Achieng, Boniface.

We moesten anderhalf uur in de auto zitten voordat we in Hope Home waren, wat ligt in het dorpje Kabondo. Wat een gekkenwerk en wat heb ik m'n ogen uitgekeken! Toen pas realiseerde ik me dat ik in Kenia was, wat een andere wereld! Echte afrikaanse hutjes, ontzettend slechte wegen, vrouwen met waterkannen op hun hoofd, kleine kinderen die langs de weg lopen waar ze keihard rijden, etc. Ze rijden hier trouwen links en crossen dat ze daar doen.. Toen we aankwamen in Kadongo, het centrum vlakbij Kabondo, werden de wegen nóg slechter : hele kuilen in de weg, echt bizar..

Eenmaal bij Hope Home aangekomen, hebben we ook de twee Belgische jongens ontmoet die hier voor 7 dagen verblijven. Daarna gingen we gelijk alweer weg: naar de rivier. Deze ligt op 10 minuutjes rijden van Hope Home. Wel heel snel nog even het babyhuisje gezien, wat een cuties! Bij de rivier was het echt geweldig. Achieng ontmoet, echt een leuke en lieve vrouw. Achieng en Boniface hebben daar 2 vakantiehuisjes laten bouwen voor de gasten, dus daar gingen we gezellig eten. Na een leuk boottochtje bij ondergaande zon, kwamen we weer aan bij de huisjes en daar stond een Afrikaans bandje klaar. Deze heeft heel de avond gespeeld en ondertussen heerlijk gegeten (Achieng kan lekker kokenJ) Heel de buurt kwam langs en iedereen ging dansen. Ik moest natuurlijk ook m'n danskwaliteiten laten zien! De mannen drinken hier trouwens heel veel bier en rijden daarna gewoon nog met de auto. Boniface ook, dus de terugreis was wel een beetje spannend. Heerlijk geslapen op een matras zo hard als een plank, dus sliep letterlijk als een blok.

De volgende dag konden we lekker rustig aandoen, beetje alles verkennen want daar hadden we nog geen tijd voor gehad. Alles is wel heel primair hier, vooral de badkamer: douchen met koud water en in een soort tijl. De waterleiding is ook verstopt, dus heel de badkamer loopt over..

Op het terrein van Hope Home staat het gastenhuisje, het babyhuisje, het kleuterhuisje, de keuken en het washuisje. In het babyhuisje worden momenteel 8 baby's verzorgd en er zijn 11 kleutertjes. De kleuters gaan 's ochtends naar school (daar spelen ze alleen) en 's middags doen ze een dutje in Hope Home. Ze willen allemaal heel de tijd knuffelen en opgepakt worden, vet schattig. Ook al geleerd hoe we de baby's moeten verschonen.

's Middags kwam de dochter van Achieng om met ons het rooster van aankomende weken door te nemen. Onze werkdag is 8 uur lang en per week werk je bij 1 verschillend onderdeel. Er zijn 4 onderdelen in totaal: het babyhuisje, de kleuters, de was en de keuken. Zo leer je van alles wat! In het weekend zijn we vrij, en maandag beginnen we écht.

Donderdag de hele dag bij de baby's en kleuters geweest, begin nu al de namen een beetje te onthoudenJ Rond 4 uur gingen we met Achieng, Boniface, de belgen en wij vieren naar het centrum Kadongo. Eerst op de markt gelopen, waar wij 6 blanken echt het middelpunt waren. Daarna gingen we voor Juun's verjaardag eten in het restaurantje. Weer heerlijk gegeten en na het eten natuurlijk weer gedanst. Wist je trouwens dat je niet mag lachen als je danst?! Je moet namelijk serieus dansen, en dat ben je niet als je lacht..

Zo, heel verhaal maar dit is het dan weer voor een week haha! Ik heb trouwens ook een keniaans nummer: 0707 151 534. Hier kunnen jullie me gewoon op bereiken, het kost voor jullie niks!

Liefs,

Marlies