Switch!

Hallo lieve allemaal!

Zoals jullie allemaal wel weten zit ik nu in Mombasa. Heb het hier ontzettend naar m'n zin, zal jullie alles vertellen van afgelopen week!

De laatste 2 dagen op Hope Home, woensdag en donderdag, ben ik heel de tijd met de kindjes geweest en ook nog even geholpen in de keuken. Donderdag avond zijn we wezen eten bij Achieng, als afscheidsdinertje. Ze had heel uitgebreid gekookt, dus heb lekker gesmuld! Vind dat ze het Keniaanse eten ook maar in Holland moeten introduceren ;) Ik heb ook een certificaat gekregen voor het werk van afgelopen maand, erg leuk! Na het eten met parasol als paraplu (vanwege gebrek aan paraplu) naar ons huisje gegaan omdat het weer zo enorm hard regende, waar we zelf nog even een gezellig afscheidsfeestje hebben gehouden!

Vrijdagochtend was het dan zover, iets waar ik tegenop had gekeken: het afscheid van iedereen.. Om 11 uur zouden we vertrekken richting Kisumu. Voor die tijd heb ik nog veel foto's gemaakt en natuurlijk niet te vergeten de afscheidsfoto. Wat een gedoe was dat zeg om alle kindjes en nanny's op de foto te zetten. Na ruim een half uur eindelijk gelukt, het resultaat is leuk geworden! Daarna van alle kindjes en nanny's afscheid genomen, was wel even stom! Omdat ik niet wist hoe je ‘ik ga weg' in het swahili zei, heb ik gevraagd of nanny Beta het even voor me wilde vertalen. Toen ik wegliep gingen ze met z'n allen mij uitzwaaien! Het idee dat ik ze gewoon nooit meer zie is enorm raar.. Boniface heeft ons toen naar Kisumu Airport gebracht. Was leuk dat Juun, Hanneke en Denise met me meegingen. Had ik toch nog een klein afscheidscomité'tje!! Van Kisumu vloog ik naar Nairobi. Daar had ik 2 uur overstaptijd, waarna ik naar Mombasa vloog. Aangekomen op Mombasa werd ik opgewacht door Peter. Peter heeft samen met Ineke en John Doingood opgericht en werkt dus met hen samen. Hij is de contactpersoon in Kenia van Doingood. Echt een ontzettend aardige man met een lekkere kwebbel dus kwam m'n 3 kwartier in de auto naar het Doingood huis wel door! Aangekomen in het Doingood huis keek ik m'n ogen uit. Er was licht!! En stroom!! Wauw, had al ruim een maand zonder gezeten, dus was erg luxe! De twee andere meiden die er al zaten, Joyce en Anouk, hadden al lekker eten klaargemaakt dus kon zo aanschuiven. Zag het al helemaal zitten die aankomende weken!! Eerst even uitrusten dit weekend:)

Zaterdagochtend had ik m'n citytour die elke vrijwilliger van Doingood krijgt bij aankomst. Deze werd gegeven door Alex, de zoon van Christine, de headteacher van El Roi school waar ik ga werken. Hij heeft me als eerste Old Town van Mombasa laten zien, waarna we het modernere deel ingingen. Keek m'n ogen uit naar de drukte in Mombasa en naar alle souvenierkraampjes. Heb natuurlijk 5 weken in het platteland gezeten, dus dit was toch opeens wel weer wat anders. Mombasa is wel echt een super leuke stad, met het strand aangrenzend. Ook heeft hij me uitgelegd welke matatu ik moet nemen naar het schooltje waar ik maandag begin en welke naar town. Ik moet trouwens wel echt wennen aan de warmte hier in Mombasa, het is echt stukken warmer en benauwder hier dan in West-Kenia! 's Middags ben ik met Joyce en Anouk naar Nyali Beach gegaan, wat op loopafstand is van het huisje. Echt mooi het strand, met palmbomen!! Daar hebben we denk een half uurtje gelegen, waarna we letterlijk werden overspoeld door de zee vanwege een plotselinge springvloed. 's Avonds heb ik m'n kookkunsten vanuit Hope Home gebruikt en lekker rijst, sukumawiki en sojavlees gemaakt!

Zondagochtend zijn we naar een ander strand geweest, Pirates Beach. Dit is het bekendste strand van Mombasa waar alleen maar Kenianen te vinden zijn. Wij als 3 blanke meiden voelden ons daar toch niet echt zo prettig bij, dus zijn we voor een hotel gaan liggen. Op het strand zijn veel souvenierkraampjes waar je oa ook kanga's (keniaanse doeken) kan kopen. Ze willen je met het kopen van souveniertjes echt enorm belazeren, waardoor je goed moet kunnen afdingen! Het is me gelukt om van 16 euro naar 4 euro af te dingen!:)

Maandag begon dan eindelijk onze eerste werkdag op El Roi school, samen met Anouk. Bettie, de huishoudster van het Doingood huis (werkt elke dag van ong. 10 tot 2 en koopt ons eten en maakt schoon) heeft ons naar ons project gebracht. Toen we aankwamen en Bettie vertelde dat dit het schooltje was, schrok ik best wel. Het was een heel krakkemikkig klein gebouwtje met 4 kleine klaslokaaltjes. Er was ook echt amper een schoolplein, denk ongeveer 3 bij 6 meter.. We werden wel echt ontzettend lief ontvangen door de headteacher, alle leraren en kindjes! De kindjes gingen allemaal zingen voor ons. Ook hadden ze een poster gemaakt, zie foto's, zo lief! Ik mocht helpen in de babyclass van teacher Agnes, dat zijn kindjes van 2,5 tot 5 jaar. Het lessysteem is hier in Kenia heel anders dan in Nederland. Het gaat allemaal klassikaal: de teacher zegt wat op en de klas dreunt dit na en zo gaat het heel de dag door. Rond half 11 hebben de kinderen 3 kwartier pauze en krijgen ze ugi (pap). Van half 1 tot 2 hebben ze lunch en krijgen ze warm eten. Ze vinden me al een echte afrikaanse vrouw, aangezien ik met m'n handen eet haha! Rond half 4 is de school afgelopen en gaan alle kindjes met z'n allen tegelijk hand aan hand weg. Ze moeten namelijk een drukke straat oversteken, waarbij de teacher op de weg gaat staan en alle kindjes keihard over de straat rennen. Echt een schattig gezicht! Deze dag heb ik vooral geholpen met het huiswerk van de kindjes, ja ja die krijgen ze hier al op een leeftijd van 2! Ook hebben we lang gepraat met de headteacher Christine. Ze schaamt zich enorm voor het schooltje, omdat het zo krakkemikkig is..

Dinsdagochtend waren we om half 9 op het schooltje, dan beginnen de lessen. Ik kwam aan in de babyclass, waarbij ze allemaal gingen staan en in het engels vroegen hoe het met me gaat. Echt zo schattig hoe beleefd ze zijn! Daar heb ik heel de dag geholpen met huiswerk, buitenactiviteiten en zelfs zelf lesgegeven! Alle lessen worden in het engels gegeven, maar wel enorm primair engels. Als ze het niet snappen, dan vertaald de teacher het in het swahili. Wat ook leuk was vandaag is dat de buitenkant van het schooltje werd opgeknapt. Er worden allemaal schilderingen op gemaakt, echt een leuk en vrolijk gezicht!

Woensdag weer naar het schooltje geweest, wordt steeds leuker! Ook omdat ik steeds meer zelf mag doen! Toen Joycethuiskwam van haar project, een ander schooltje in de buurt, vertelde ze dat een groot deel van het schooltje was overreden door traktoren vanwegeruzie over land. Echt heftig..'s Middags was er bij de Nakumatt, vlakbij ons huisje, een masai marktje. Echt wel gaaf hoe ze er uit zien, typisch het beeld wat ik had van afrikaanse mensen, met doeken en veel sieraden en van die groten gaten in hun oren!

Vandaag weer een leuk werkdagje gehad! Ik had een spelletje memo meegebracht en dat vonden ze helemaal geweldig! Na het schooltje zijn Anouk, Joyce en ik naar het huisje gegaan van Bettie. Zij wilde heel graag dat we een keer bij haar huisje kwamen kijken. Het was echt een mini huisje van ong. 2 bij 2 meter. Daarin slaapt zij met haar 2 kinderen. Wel fijn dat ze werk heeft, dus dat ze überhaupt wel een huisje heeft. Dat was vroeger wel anders vertelde ze, ze heeft toen een tijdje op straat gewoond met haar kinderen vanwege werkloosheid..

Aankomend weekend gaan we naar Blessed camp, een ander project van Doingood net buiten Mombasa, en naar Simba Hills, een National Wildlife Park. Zal jullie daarover meer vertellen op m'n volgende blog!

Heel veel liefs,

Marlies

Time flies when you're having fun!

Hallo lieve vrienden en familie,

De tijd vliegt!! Ik zit hier nu al ruim 4 weken en moet helaas vrijdag Hope Home al verlaten.. Echt heel erg jammer, ga iedereen hier heel erg missen! Maar heb natuurlijk ook erg zin in Mombasa, ben heel benieuwd hoe het daar zal zijn. Jullie zijn vast benieuwd hoe afgelopen week was en ons weekendtripje?! Laat ik dan maar beginnen:) Ik zit trouwens nu in het restaurantje van Kadongo, waar we onze laptops kunnen opladen en waar veel beter internet is! De mensen zijn hier een ontzettend slechte soapserie van Kenia aan het kijken, zoiets als gtst haha.

Woensdag was ik helaas ziekjes, dus niet veel gedaan die dag. Toen ik even naar de kindjes ging aan het eind van de middag, kwamen alle nanny's helemaal bezorgd naar me toe en vroegen hoe het ging. Was wel schattig. 's Avonds heb ik met Juun het eten klaargemaakt, want nanny Mary kwam eten. Mary is de leukste nanny en doet echt het meest van allemaal. Ze moet de hele dag door kleding wassen en ook nog op de kindjes letten, ze voeren en verschonen. Best zwaar, dus ze is erg blij met onze hulp.

Donderdag ging het gelukkig weer wat beter, dus weer een dagje naar de baby's gegaan. Het was ontzettend lekker weer die ochtend, dus heerlijk buiten gespeeld met ze. Hanneke en Juun waren helaas ook ziek, dus was in m'n eentje aangezien Denise in de keuken hielp. Echt zwaar al die kindjes in je eentje, ze willen allemaal jouw aandacht en als een ander die krijgt gaan ze huilen. Dus je moet echt je aandacht verdelen. 's Avonds heb ik met de baby's in hun huisje gegeten, vanwege het slechte weer. Baby Gift is de oudste van de baby's en neemt ook echt die rol op zich. Hij corrigeert altijd de andere baby's en wil met alles helpen, vet schattig!

Vrijdag voelden we ons nog steeds niet lekker, dus zijn toch maar langs het ziekenhuis geweest, het ziekenhuis in Oyugis. De wegen waren ontzettend slecht door het slechte weer. Overal waren overstromingen en mensen moesten hun huis uit.. In het ziekenhuis bleek dat we alle drie een bacterie hadden en Juun ook nog malaria.. We weten niet precies waaraan we die bacterie hebben opgelopen, maar waarschijnlijk door het eten. Gelukkig antibioticum gekregen, dus we kunnen gewoon naar ons tripje! Vandaag ook nog leuk nieuws gekregen, ik ben namelijk door naar de tweede ronde van decentraal Geneeskunde!!

Zaterdagochtend begon ons weekendtripje naar Lake Naivasha, een groot meer vlakbij Nairobi. Om 7 uur heeft Boniface Juun, Hanneke en mij (Denise ging helaas niet mee) gebracht naar Kadongo, vanwaar we de matatu hebben genomen naar Kisumu. Daar hebben we nog even wat inkopen gedaan voor het weekend. Vanuit Kisumu hebben we de bus genomen naar het stadje Naivasha, aan Lake Naivasha. Die busreis duurde 6 uur en was niet echt prettig. We zaten achterin de bus bij de wielen en de vering van de bus was kapot, waardoor we letterlijk een halve meter de lucht in vlogen bij elke hobbel. En nu zijn de wegen niet erg goed hier zoals al eerder verteld! Toen er even een plaspauze was ingelast, gingen wij netjes uit het zicht en achter de bosjes. Toen we weer terugliepen naar de bus, deden de afrikaanse dames het wat minder charmant. Zij trokken midden op de weg hun rok omhoog en deden daar rustig hun behoeften. Ik wist niet wat ik zag, haha. Rond 4 uur kwamen we eindelijk aan in Naivasha en werden we langs de weg gedropt. De omgeving is hier heel anders dan in Kabondo, het is veel meer een savanne klimaat met veel bergen. Heel mooi. Daar een matatu genomen naar ons onderkomen voor dit weekend. We sliepen in een banda, een mini klein hutje, in een stapelbed van 3 hoog. Er was een buiten wc en een buiten douche (met warm water!!). Ook was er stroom, wat wij al 4 weken niet hadden dus was echt luxe!! 's Avonds lekker uiteten geweest op de camping, en natuurlijk weer lekker patatjes genomen:)

Zondag was Hanneke helaas ziek waardoor ze niet meekon deze dag.. Juun en ik zijn toen op weg gegaan naar Mount Longonot. Mount Longonot is een slapende vulkaan van ongeveer 3000 m hoog. De reis ernaar toe duurde erg lang, terwijl het maar een kort stukje was. De matatu's doen er namelijk alles aan om zoveel mogelijk mensen voor hun ritje te krijgen, waardoor we om de seconde stoppen. Wat ook nog grappig was wat we zagen, is dat mannen hier in Kenia hand in hand lopen als vriendschap! Aangekomen bij de vulkaan, hebben we met een gids de vulkaan beklommen! Wow, merkte wel dat ik al een jaar niet heb gesport haha, was aardig zwaar zo in de hitte.. Na 2 uur aangekomen boven op de vulkaan. Wauw, wat een uitzicht! Helaas begon het toen te regenen waardoor de gids de zenuwen kreeg en we niet lang de tijd hadden om rond te lopen boven op de vulkaan. De terugweg was namelijk erg steil. Beneden bij de berg stond er een boda boda voor ons klaar die ons naar de hoofdweg bracht. Aangezien we niet echt gekleed waren voor dit slechte weer, kwamen we helemaal doorweekt aan op de hoofdweg. En waarna er ook nog eens geen matatu's kwamen na een half uur, stopte er een auto die ons naar onze banda wilde brengen. Een bewijs dat er toch wel goede mensen op de wereld bestaan!

Maandag hebben we fietsen gehuurd en zijn we om 7 uur op weg gegaan naar Hells gate National Park. Dit park is een beschermd wildlife gebied. De heenreis naar het park hebben we een beetje onderschat, we hebben 2 uur in de zon gefietst berg op dus waren al aardig kapot voordat we begonnen! Wel genoten van de aapjes die hier gewoon over de wegen lopen. Gelukkig konden we in het park berg afwaarts en kwamen we aan bij de kloof, waar we even een pauze namen. Daar is afgelopen week een ongeluk gebeurd, waarbij 7 mensen zijn omgekomen doordat de kloof volstroomde met water. Die kloof is nu gesloten. We ontmoetten daar een gids die dat allemaal had meegemaakt en zelfs mensen heeft gered uit het water. Hij had er echt een trauma aan over gehouden, was wel zielig om te zien. Verder gegaan, kwamen we aan bij het vlakke gebied waar de dieren waren. We hebben zebra's, antilopen, zwijnen, bavianen en herten gezien! Helaas de giraffen niet tegengekomen. Het park lag tussen 2 grote kliffen in, was echt mooi! Na een fietstocht van in totaal 30 km in de zon, lekker gechilld in onze banda. Aan het einde van de middag nog even langs het meer geweest en daarna uiteten geweest in het stadje Naivasha. Dat was een echt keniaans restaurantje, waarbij we voor een heel gerecht plus drinken maar 3 euro kwijt waren en nog lekker was ook!! De ober vond het helemaal geweldig en kwam om de 5 minuten aan onze tafel om te vragen of alles naar wens was en of we nog iets wilden bestellen. Ze zijn niet echt gewend aan blanke hier.

Dinsdagochtend lekker ontbeten in hetzelfde restaurantje van gister (ober weer helemaal blij) en daarna begonnen aan onze terugreis. We zijn maar niet meer met de bus gegaan, maar hebben de matatu genomen! Om 6 uur weer eindelijk aangekomen in Hope Home. Was zo schattig, alle kindjes kwamen echt op ons afrennen en waren zo blij om ons te zien!!

Vandaag en morgen ben ik veel met de kindjes, aangezien ik nu nog maar 1 volle dag heb! Nou, dit was het weer voor vandaag! Jullie horen van me de volgende keer vanuit Mombasa!!

Liefs,

Marlies

Living the African life

Hoi allemaal!! Het heeft even geduurd, maar hier is die dan! Zaterdagmiddag kwamen de 2 belgen met de mensen van hun nieuwe project. Achieng gaf hen een rondleiding over het terrein. De eigenaresse van dat project heeft een heel groot weeshuis (ong. 350 kinderen) een klein uurtje verderop. Zij is erg gelovig en ging alle kindjes zegenen. In het babyhuisje hebben we een jongetje van 5, Boniface, die een hersenbloeding heeft gehad en daardoor verlamd is. De eigenaresse wilde hem genezen, was ontroerend, was de eerste keer dat we Achieng hebben zien huilen. Net voor het eten kwam er een nieuw meisje, Vera. Zij is ook via Doingood en zat 2,5e maand in Mombasa op een project. Zij blijft hier voor een paar daagjes. ’s Nachts heb ik samen met Hanneke en Juun op de loer gelegen om te zien wie onze nachtelijke bezoekers zijn. Na 3 kwartier stil in het donker te hebben gezeten nog niks gezien haha, erg komisch. Zondag een chilldagje. We zouden eigenlijk om 2uur een paar kindjes van Hope Farm terug naar hun families brengen vanwege de vakantie, maar omdat het zo keihard ging regenen en onweren ging dat helaas niet door. Hope Farm wordt ook gerund door Achieng en ligt vlakbij het terrein van Hope Home. Het is ook een weeshuis, alleen voor de iets oudere kinderen dan Hope Home. Er verblijven 16 kinderen. Maandag begon onze werkweek weer, deze week mag ik Emily helpen bij de keuken! Dit werd even onderbroken, omdat we nu wel 2 kindjes van Hope Farm naar hun familie gingen brengen. Het huisje van hun vader en opa lag helemaal in de middle of nowhere en zag er armoedig uit, een typisch Afrikaans dorpshuisje. ’s Middags kwam er weer een nieuw meisje, Winne, ook via Doingood. Zij reist nu voor 3 maanden in haar eentje door Kenia en Tanzania en blijft hier voor 1 dagje. ’s Middags heb ik in de keuken geleerd ugali te maken. Ugali is een compact maïspapje en kenianen eten dit zowat elke dag. Het maken is erg zwaar, heb echt respect voor de vrouwen hier. Dinsdagochtend hebben we Vera en Winne uitgezwaaid en zijn wij naar het centrum Kadongo gegaan om onze laptops, mobieltjes en camera’s op te laden. We hebben namelijk nog steeds geen stroom! In Kadongo is er een mini ziekenhuisje, daar kregen we een kleine rondleiding. Er was een kleine vrouwen- en mannenkamer, een wachtkamer, een dokterskamertje en een mini laboratorium. ’s Middags weer bij de keuken geholpen. We waren al om half 5 klaar, waardoor Emily al naar huis kon, helemaal blij dat ze was! Als je dat ziet, weet je weer waarvoor je het doet!! Zij moet namelijk nog een uur naar huis lopen, dus is normaal pas heel laat thuis. Zelf heeft zij ook 2 kinderen, die zij dan pas ziet.. Woensdagmiddag hadden de nanny’s een fotograaf gehuurd om met z’n allen op de foto te gaan. Al de nanny’s helemaal opgetut in hetzelfde shirtje, erg leuke foto is het geworden! Donderdag weer geholpen in de keuken, en we waren zelfs al om 4 uur klaar! Daarna met de kleuters guava’s geplukt in de tuin van Hope Home. Vinden ze heerlijk! Voordat we gingen eten had baby Ayoube 40 graden koorts, dus wilden gelijk naar het ziekenhuis gaan. Alleen had Achieng een lekke band, dus ging niet door. Gelukkig had Achieng wel malariapillen en antibiotica in huis. Vrijdag alweer de laatste dag in de keuken. Ben met Emily meegegaan naar de tuin van Achieng, waar ze groenten, fruit en mais verbouwen. Die tuin is echt heel groot, ze hebben zelfs varkens waar ze het vlees van gebruiken. Daarna mocht ik eens laten zien wat ik had geleerd afgelopen week, moest helemaal zelf ugali maken. Alle nanny’s kwamen kijken en proeven en ik was goedgekeurd haha! Toen haalde Emily opeens 2 dode kippen tevoorschijn. Ik was even vergeten dat zij die natuurlijk helemaal met de hand moesten klaarmaken. Ze deden ze eerst in kokend water waardoor ze de vacht er makkelijk vanaf konden plukken, waarna ze hem hebben gesneden en gefrituurd. Natuurlijk moest ik proeven, erg lekker, maar wel raar dat ik hem net nog dood heb gezien! ’s Avonds hebben Juun en ik zelf gekookt: rijst, sukumawiki (groenten, erg lekker) en sojavlees. Pap en mam, ik ga toch lekker voor jullie koken als ik thuis ben!!:) Zaterdagochtend begon ons avontuurlijk weekendtripje. Om 7 uur hadden we afgesproken met onze vriend van de boda boda (motor). Om half 8 was die er nog steeds niet, wij bellen lag die nog te slapen.. hmm weer lekker afrikaans! Toen die om 8 uur er was, naar Kadongo gegaan waarna we de matatu hebben genomen naar Kisumu. Mijn hemel, wat een helse tocht! Een matatu is een busje waar 12 personen in kunnen, maar waar er 25 in werden gepropt! En ze rijden als gekken joh, bizar. We deden het wel voor een goed doel, want zo’n ritje is maar ong. 2 euro. In Kisumu onze inkopen voor het weekend gedaan en vanaf Kisumu weer een matutu genomen naar Chayega, waar we werden opgehaald met de boda boda door de manager van ons guesthouse, die ook onze gids is. Het guesthouse was ontzettend leuk en schattig. Na even bij te zijn gekomen van ons ritje van 6 uur, gingen we op pad met onze gids naar het Kakamega Forest. Dit is het laatst overgebleven regenwoud van Kenia. Helaas heeft het heel de middag geregend, maar ondanks de regen wel m’n ogen uitgekeken! We hebben zelfs aapjes gezien? ‘s Avonds heeft de vrouw van het guesthouse heerlijk voor ons gekookt. Na het eten gelijk ons bedje ingegaan, aangezien we de volgende ochtend om 4 uur er uit moesten voor de sunrise walk! Toen we het guesthouse uitliepen, hoorden we allemaal geschreeuw en gezang. De gids vertelde dat we langs een kerkje liepen waar ze in tongen aan het praten waren, klonk echt eng zo in het donker om 5 uur! Uitgeput op de berg aangekomen, na 2 uur lang te hebben gelopen in het donker, kunnen genieten van de zonsopgang, was erg gaaf! Na de terugweg van 2,5 uur lopen weer met de matatu teruggegaan naar Kisumu. In Kisumu zijn we naar Hippo Point, dat ligt aan het Victoria meer, gegaan. Natuurlijk geen nijlpaarden gezien, maar wel heerlijk van het zonnetje en het uitzicht kunnen genieten. ’s Avonds uiteten geweest in een gezellig restaurantje. Wauw, nog nooit zo erg genoten van eten geloof ik. Heerlijk weer zeg die patatjes, vlees, toetje en cocktails! En dat voor maar 11 euro ? Daarna geslapen in een heel goedkoop hotelletje van 5 euro voor 1 nacht. Dat was ook wel te zien, alles was vies en stonk, maar er was wel een douche met warm (!!) water. Maandagochtend ontbeten in een restaurantje, waarna we weer aan onze terugweg begonnen opweg naar Hope Home. Om 5 uur kwamen we eindelijk aan, gelukkig veilig, maar aardig gebroken! Gister zijn we weer begonnen met onze werkweek. Deze week heb ik de baby’s. Mag ik lekker heel de dag luiertjes verschonen, erg leuk haha. Aankomend weekend staat er weer iets heel leuks op de agenda, jullie horen van me!! Liefs, Marlies Btw. Heel erg bedankt voor al jullie lieve reacties en berichtjes, heel leuk!!

Daar ben ik weer!

Hallo allemaal!!

Daar ben ik weer:) Ik zal beginnen waar ik was geëindigd!

Op goede vrijdag waren alle kindjes vrij. De kleuters gaan namelijk elke ochtend naar het schooltje Hope Academy. Dit is ook opgericht door Achieng. We gingen even naar de baby's. Aan het verschonen van de baby's moet ik nog wel even wennen, wat een stank haha dat wordt nog wat later! Rond een uur of 4 gaat het elke dag keihard regenen en onweren.. regenseizoen is begonnen hoor, wel een beetje aan de late kant! 's Avonds hebben de belgen en wij gekookt voor Achieng, en wel pasta!

Zaterdagavond gebeurde er iets engs, Hanneke zag een bruin armpje door ons slaapkamerraam komen.. Waarschijnlijk wilde die gene iets stelen. Vanaf die nacht hebben we een watchman, James (de buurman van Achieng). Die loopt tot 6 uur 's ochtends rond!

Zondag was het Pasen en gingen we naar de kerk. We moesten om half 9 bij Achieng en Boniface zijn, bleken ze er niet te zijn.. wij bellen, zei ze dat we pas kwart voor 10 zouden vertrekken. Echt weer lekker afrikaanse mentaliteit! Aangekomen bij de kerk in Kabondo waren wij natuurlijk weer het middelpunt, iedereen zat naar ons te kijken en wilde ons een hand geven. De kerkdienst zou om 10 uur beginnen maar begon pas om kwart over 11.. wij in die stikhete kerk waar iedereen op elkaar was gepropt. Maar de dienst was wel echt super leuk om meegemaakt te hebben! Ze zongen echt van die afrikaanse gospel liedjes en vrouwen gingen gillen. Ook kwam er een dansgroep, heel swingend allemaal! Op het einde moest je iedereen een hand geven. Na de kerkdienst zijn we naar de supermarkt Nakumatt in de stad Kisii geweest. Voor de rit moesten we 50 euro betalen, WATT!! Gelukkig was de rit wel leuk, Kisii is heel anders dan Kabondo, nog veel groener. Boniface vertelde ons dat de mensen daar ook veel harder werken dan hier in Kabondo. Nakumatt is een erg westerse supermarkt waar je vanalles kan halen, zelfs goudse kaasJ

Maandag was onze eerste echte werkdag!! Deze week is mijn taak bij de kleuters. Ik zal jullie uitleggen hoe de dagen eruit zien bij de kleuters. Om 8 uur moeten we beginnen. Dan help ik ze met aankleden en gaan we daarna met ze ontbijten. Als ontbijt krijgen ze een soort bruin papje. Na het ontbijt gaan ze naar het schooltje. Alleen vandaag omdat het 2^e paasdag is hebben ze speeltijd. Rond half 1 gaan alle kindjes lunchen, ze krijgen dan warm eten zoals ugali (dikke vaste maispap), groenten en/of bruine bonen. Na het eten doen ze een middagdutje tot ongeveer half 4. Dan hebben wij pauze en gaan we vaak lekker in het zonnetje zitten, waarbij ze ons echt raar aankijken! Na het middagdutje help ik ze met aankleden en daarna hebben ze weer speeltijd. Rond half 6 krijgen ze avondeten, weer ugali, groenten en/of bonen. Daarna gaan ze naar bed.

Maandagochtend hebben we de belgen uitgezwaaid, zij gingen door naar een ander project. De nanny's worden trouwens steeds losser. In het begin waren ze erg verlegen en afstandelijk, maar nu beginnen ze steeds vaker met hun gebrekkige engels tegen me te praten. Ik had m'n swahili taalgidsje ook meegenomen, vonden ze helemaal geweldig. Weer wat puntjes gescoord haha. 's Avonds hebben we gezellig bij Achieng gegeten. We vertelden dat baby Mac vanochtend erg warm aanvoelde, dus zij wilde dat we z'n temperatuur op gingen meten. Die bleek hoog te zijn, dus gelijk naar het ziekenhuis gegaan. We gingen naar het ziekenhuis in Kabondo, echt zo anders dan in Nederland! We kregen een kleine rondleiding, maar het was al donker dus we zagen niet erg veel.. Mac z'n temperatuur was al iets later, maar hij kreeg wel medicijnen omdat de temperatuur bij malaria wisselt.

Dinsdagochtend moesten we met baby Mac terug naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek. Die bleek goed te zijn, dus gelukkig geen malaria! Denise ging met Mac mee terug naar Hope Home, op een motor.. Hanneke en ik bleven daar en mochten een ochtend meelopen met de dokter. Heel leuk, hij gaf ons een hele uitgebreide rondleiding door het ziekenhuis en vertelde ons van alles. In het ziekenhuis is er een afdeling voor mannen en vrouwen apart, een maternity room, een kliniek voor tubercolose en aids, een labaratorium, een apotheek en een consultatiebureau. De dokter vertelde dat het stigma van hiv in Kenia is afgenomen door betere voorlichting. Eerst dachten de mensen dat het al door een handje te geven kon worden overgebracht. Ook vertelde hij dat ze in Kenia in 2005 zijn begonnen met een besnijdenis programma voor mannen. Hierdoor is de kans op hiv met 60% verlaagd en is de kans op baarmoederhalskanker bij vrouwen ook verlaagd. Ook leuk wat we zagen is dat de naamcertificaten van pasgeborenen nog worden geschreven met de hand! De dokter zei dat we ook een bevalling mee mochten maken, maar helaas was er geen. Wel hebben we gezien hoe een kindje werd verdoofd omdat ze een grote maiskorrel in haar neus had. Dat gebeurde nou niet echt steriel. Na het ziekenhuis gingen we ook op de motor terug, vet leuk!

Woensdag ging ik met de kleuters mee naar het schooltje. Het was hun tweede examendag, ze moesten kleuren. Nadat ze klaar waren mochten ze spelen op het ‘schoolplein'. Daar waren de oudere kinderen aan het voetballen met een zelfgemaakte bal (krantenpapier met touw eromheen). Daarna sprak ik met een leraar die mij heel het schoolsysteem uitlegde. Je hebt eerst de 2 babyklasjes (oa de kleuters van Hope Home) en daarna klas 1 tm 5. De leeftijden varieren dus van 3 tm 9 jaar. Na de pauze mocht ik helpen met de examens van klas 1 en ze daarna nakijken. Ze hadden het vak Science en kregen vragen als ‘What is the colour of your hair? En ‘What is a domestical animal?'. Aangekomen thuis deed de stroom het nog steeds niet, nu al een aantal dagen. En het water ook niet, WELKOM IN AFRIKA!! Na het eten moest kleuter Joseph naar het ziekenhuis, hij had namelijk 40 graden koorts en is hiv positief, dus was wel even spannend. Hij had een longontsteking.. gelukkig gaat het nu weer goed met hem!

Donderdag toen we aankwamen in de keuken lag letterlijk alles op de grond. We hebben waarschijnlijk ratten, jakkie.. we besloten om maar een grote opruimbeurt te houden aangezien de schoonmaakster die middag kwam vegen. Na het schoonmaken ben ik weer met de kindjes naar het schooltje gegaan. Deze dag was de afsluiting van de examens en begin van de vakantie, van 3 weken. Alle kinderen gingen naar 1 lokaal en begonnen opeens allemaal keihard te zingen, wist niet wat ik zag zo schattig! Na een uur zingen kregen de 3 beste kinderen per klas een prijsje (2 schriftjes en een pen). De kinderen moesten hun prijsje afhalen en daarna alle leraren een handje geven. Na dit alles kregen de kinderen hun rapport en mochten ze naar huis!

Gisteren zijn we met de 4 kindjes die hiv positief zijn naar het ziekenhuis in een groter stadje geweest. Opweg naar het stadje hadden we een lekke band. Na een uur te hebben gewacht konden we eindelijk weer verder. In het ziekenhuis hebben we ook in totaal 3 uur gewacht.. En daarna ook nog op Boniface die het maar niet lukte om een nieuwe binnenband te kopen. Was me weer een dagje!

Nou, een heel verhaal! Tot volgende week!!

Liefs,

Marlies

Jambo!!

Jambo!!

Sorry dat ik nu pas wat van me laat horen, maar het internet is hier een ramp. We zitten nu met z'n allen op 1 internetstickje.. Waarschijnlijk krijg ik volgende week of die week erna een eigen stickje!

Nou, ik zal jullie mijn vertrek en eerste dagen in Hope Home vertellen.

2 april was het dan zover, rond 6 uur aangekomen op Schiphol, daar Hanneke (andere vrijwilliger, ook in Hope Home) ontmoet. Bleek dat ons vliegtuig overboekt was, dacht echt heb ik weer! Na een leuk en gezellig afscheidscomité naar de gate gegaan en gelukkig was het niet zo'n ramp, we konden gewoon mee!! We vlogen met Kenya Airways en de vlucht duurde 8,5 uur.

Aangekomen op Nairobi Airport was het stikheet binnen, en die kenianen lopen daar gewoon in lange mouwen en truien.. onbegrijpelijk! Toen we eindelijk ons visum en koffers hadden liepen we naar buiten en daar stonden allemaal kenianen die zowat naar ons toe kwamen rennen om ons te helpen met de koffers. Wij dachten oh die zijn aardig, maar brutaal als ze waren vroegen ze om briefgeld. Naja, ook weer van geleerd haha. Toen begon het lange wachten, 7 uur lang.. De vliegrit van Nairobi naar Kisumu was doodseng; echt in zo'n klein vliegtuigje en er stond harde wind dus we vlogen letterlijk heen en weer en op en neer! Eenmaal veilig aangekomen, werden we opgewacht door de 2 andere Nederlandse vrijwilligers Juun en Denise, en de man van Achieng, Boniface.

We moesten anderhalf uur in de auto zitten voordat we in Hope Home waren, wat ligt in het dorpje Kabondo. Wat een gekkenwerk en wat heb ik m'n ogen uitgekeken! Toen pas realiseerde ik me dat ik in Kenia was, wat een andere wereld! Echte afrikaanse hutjes, ontzettend slechte wegen, vrouwen met waterkannen op hun hoofd, kleine kinderen die langs de weg lopen waar ze keihard rijden, etc. Ze rijden hier trouwen links en crossen dat ze daar doen.. Toen we aankwamen in Kadongo, het centrum vlakbij Kabondo, werden de wegen nóg slechter : hele kuilen in de weg, echt bizar..

Eenmaal bij Hope Home aangekomen, hebben we ook de twee Belgische jongens ontmoet die hier voor 7 dagen verblijven. Daarna gingen we gelijk alweer weg: naar de rivier. Deze ligt op 10 minuutjes rijden van Hope Home. Wel heel snel nog even het babyhuisje gezien, wat een cuties! Bij de rivier was het echt geweldig. Achieng ontmoet, echt een leuke en lieve vrouw. Achieng en Boniface hebben daar 2 vakantiehuisjes laten bouwen voor de gasten, dus daar gingen we gezellig eten. Na een leuk boottochtje bij ondergaande zon, kwamen we weer aan bij de huisjes en daar stond een Afrikaans bandje klaar. Deze heeft heel de avond gespeeld en ondertussen heerlijk gegeten (Achieng kan lekker kokenJ) Heel de buurt kwam langs en iedereen ging dansen. Ik moest natuurlijk ook m'n danskwaliteiten laten zien! De mannen drinken hier trouwens heel veel bier en rijden daarna gewoon nog met de auto. Boniface ook, dus de terugreis was wel een beetje spannend. Heerlijk geslapen op een matras zo hard als een plank, dus sliep letterlijk als een blok.

De volgende dag konden we lekker rustig aandoen, beetje alles verkennen want daar hadden we nog geen tijd voor gehad. Alles is wel heel primair hier, vooral de badkamer: douchen met koud water en in een soort tijl. De waterleiding is ook verstopt, dus heel de badkamer loopt over..

Op het terrein van Hope Home staat het gastenhuisje, het babyhuisje, het kleuterhuisje, de keuken en het washuisje. In het babyhuisje worden momenteel 8 baby's verzorgd en er zijn 11 kleutertjes. De kleuters gaan 's ochtends naar school (daar spelen ze alleen) en 's middags doen ze een dutje in Hope Home. Ze willen allemaal heel de tijd knuffelen en opgepakt worden, vet schattig. Ook al geleerd hoe we de baby's moeten verschonen.

's Middags kwam de dochter van Achieng om met ons het rooster van aankomende weken door te nemen. Onze werkdag is 8 uur lang en per week werk je bij 1 verschillend onderdeel. Er zijn 4 onderdelen in totaal: het babyhuisje, de kleuters, de was en de keuken. Zo leer je van alles wat! In het weekend zijn we vrij, en maandag beginnen we écht.

Donderdag de hele dag bij de baby's en kleuters geweest, begin nu al de namen een beetje te onthoudenJ Rond 4 uur gingen we met Achieng, Boniface, de belgen en wij vieren naar het centrum Kadongo. Eerst op de markt gelopen, waar wij 6 blanken echt het middelpunt waren. Daarna gingen we voor Juun's verjaardag eten in het restaurantje. Weer heerlijk gegeten en na het eten natuurlijk weer gedanst. Wist je trouwens dat je niet mag lachen als je danst?! Je moet namelijk serieus dansen, en dat ben je niet als je lacht..

Zo, heel verhaal maar dit is het dan weer voor een week haha! Ik heb trouwens ook een keniaans nummer: 0707 151 534. Hier kunnen jullie me gewoon op bereiken, het kost voor jullie niks!

Liefs,

Marlies

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Marlies